Belgische fiscaliteit: het is NIET de toekomst die oplicht, het zijn de BELASTINGEN!

Ik heb nooit één seconde geloofd dat het mogelijk was om de belastingen in België te verlagen. Ondanks de verkiezingsbeloften die honderden euro’s extra per maand voor alle Belgen aankondigden, kon GEEN enkele serieuze econoom, zelfs geen beginnende, dit geloven, behalve door zich in anti-materie van de begrotingsrekening te begeven, waar niemand ooit uit is gekomen.

Waarom?

Omdat een land met lage groei, een zeer hoge overheidsschuld en een van de meest zorgwekkende begrotingstekorten van Europa zijn tekorten niet kan verminderen door simpele bezweringen. Het is noodzakelijk om ofwel de uitgaven te verminderen, of de inkomsten te verhogen. Vaak gebeurt dat beide. En trouwens, de belastingen zijn al verhoogd. Het Federaal Planbureau toonde dat in 2024 aan, toen de verkiezingsprogramma’s werden doorgerekend. Zijn rol was niet om een partij te beoordelen, maar objectieve cijfers te leveren. In het geval van de MR verslechterden de doorgerekende prioritaire maatregelen het financieringssaldo van de overheidsadministraties tot ongeveer 2 % van het BBP tegen 2029. Met andere woorden, de beloften van belastingverlagingen waren niet gefinancierd. Het ging meer om een electorale illusie dan om degelijk openbaar bestuur.

Vandaag worden de beloften ingehaald door het wapen van de waarheid.

Dat zelfde Federaal Planbureau levert nu aan de regering een inventaris van meer dan 250 pistes om de overheidsfinanciën te herstellen. Het rekent door. En die doorrekening onthult het essentiële: de maatregelen die het meeste opbrengen, zijn die welke het breedst worden aangepakt. De globalisering van de inkomsten kan tot 11,3 miljard euro opleveren. Een belasting op het nettovermogen tot 7,5 miljard euro. De afschaffing van sommige fiscale voordelen, zoals bedrijfswagens, tankkaarten, maaltijdcheques of ecocheques, kan tot 5,5 miljard euro aan inkomsten genereren. Het afremmen van de groei van de gezondheidszorg kan tot 4,5 miljard betekenen. Een verhoging van de btw zou een onmiddellijke opbrengst geven, maar veel lager na indexatie-effecten. De socialezekerheidsbijdragen op alternatieve vergoedingen, het afschaffen van de fiscale vrijstelling voor ten laste zijnde kinderen, het terugschroeven van bepaalde subsidies voor bedrijven of fossiele brandstoffen vervolledigen deze inventaris.

Dit is dus de begrotingswaarheid: fiscale opbrengsten staan centraal in ons sociaal, loon-, familie- en vermogensmodel.

Men kan uiteraard over elke maatregel discussiëren. Maar men moet minstens de eerlijkheid hebben om te zeggen dat er geen pijnloze begrotingsherstel bestaat. Als het gaat om begrotingsaanpassingen, kunnen ze beter gebeuren met serieuze mensen en op een transparante manier, want de duisternis die door de particratie in stand wordt gehouden, is een ontkenning van de democratie.

En we zullen zeer binnenkort zien dat de echte politiek niet die van de mediastunts is, maar diegene die onze nakomelingen bindt.