De belangrijkste prioriteiten van het Parlement om de klimaatonderhandelingen van de COP31 vorm te geven ....

1. De inzet van COP31

De Conferentie van de Verenigde Naties over klimaatverandering, COP31, vindt van 9 tot en met 20 november plaats in Antalya, Turkije. De besprekingen zullen naar verwachting onder meer gaan over de versnelling van de transitie naar een uitfasering van fossiele brandstoffen, de start van de volgende wereldwijde inventarisatie en de uitvoering van de nieuwe gekwantificeerde collectieve doelstelling inzake klimaatfinanciering (NCQG), die tijdens COP29 werd goedgekeurd.

In hun resolutie, die bij handopsteken werd aangenomen, benadrukken de Europarlementsleden dat 2025 tot de warmste jaren ooit gemeten behoort en dat Europa het continent is dat het snelst opwarmt. Volgens hen kan de Europese Unie het zich niet veroorloven haar klimaatactie af te zwakken.

De Europarlementsleden wijzen erop dat de Unie nog steeds op schema ligt om haar uitstoot tegen 2030 met 54 % te verminderen ten opzichte van 1990, op voorwaarde dat de lidstaten de bestaande plannen uitvoeren. Volgens de eerste ramingen van Eurostat is de uitstoot tussen 2024 en 2025 echter met 1 % toegenomen. De lidstaten en de Commissie moeten deze kloof dichten, terwijl alle beleidsmaatregelen van de Unie in overeenstemming moeten blijven met het Akkoord van Parijs en moeten steunen op de best beschikbare wetenschappelijke gegevens.

2. De uitfasering van fossiele brandstoffen versnellen

De tekst roept alle partijen op om werk te maken van de routekaart voor de geleidelijke uitfasering van fossiele brandstoffen, overeenkomstig het akkoord dat tijdens COP30 werd gesloten.

De Europarlementsleden roepen de Europese Unie op een voortrekkersrol te spelen in de onderhandelingen over een verdrag inzake de non-proliferatie van fossiele brandstoffen. Daarnaast vragen zij dat duidelijke tijdschema’s worden opgesteld om subsidies voor fossiele brandstoffen geleidelijk af te schaffen en de productie ervan geleidelijk stop te zetten.

Ze verzoeken de Unie het goede voorbeeld te geven door haar eigen tijdschema en strategie vast te leggen voor de geleidelijke uitfasering van fossiele brandstoffen in de hele economie. De Europarlementsleden benadrukken ook de kwetsbaarheden die samenhangen met de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen in een context van geopolitieke instabiliteit, evenals het belang van decarbonisatie om de strategische autonomie van de Europese Unie te versterken.

3. Het financieringstekort voor klimaatactie dichten

De Europarlementsleden benadrukken dat de kloof tussen de financieringsbehoeften voor klimaatactie en de momenteel beschikbare middelen groot is en blijft toenemen. Zij roepen op om dit dringend te verhelpen.

Hoewel zij eraan herinneren dat de Europese Unie en haar lidstaten de belangrijkste verstrekkers van overheidsfinanciering voor klimaatactie blijven, vragen zij om een voortdurende verhoging van de bijdragen, met name via subsidies en zeer concessionele financiering.

Ze waarschuwen voor dubbeltellingen en het heretiketteren van bestaande middelen met als doel de nieuwe gekwantificeerde collectieve doelstelling inzake klimaatfinanciering (NCQG) te halen.

De resolutie vraagt ook dat klimaatfinanciering zo wordt toegewezen dat de schuldenlast van landen die bijzonder kwetsbaar zijn voor klimaatverandering niet verder toeneemt, waarbij de voorkeur moet uitgaan naar financiering in de vorm van subsidies en instrumenten voor schuldverlichting.

4. Aanpassing, verlies en schade: toezeggingen concreet maken

De Europarlementsleden herinneren eraan dat tot 3,6 miljard mensen in situaties van grote kwetsbaarheid voor klimaatverandering leven en roepen op om de voorspelbare en toegankelijke financiering voor het fonds voor verlies en schade snel op te voeren.

Daarnaast vragen zij alle partijen de toezegging na te komen om de financiering voor adaptatie tegen 2035 te verdrievoudigen.

Voorts eisen zij een snelle uitvoering van het mechanisme voor een rechtvaardige transitie dat tijdens COP30 werd overeengekomen. Volgens hen moet klimaatactie gepaard gaan met maatregelen ter ondersteuning van groene banen, beroepsomscholing en de sociale dialoog.

5. Het Europese kader en de delegatie van het Parlement

De Europese klimaatwet heeft de Europese Unie tot doel gesteld om tegen 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en haar netto-uitstoot van broeikasgassen tegen 2030 met minstens 55 % te verminderen ten opzichte van 1990.

In februari 2026 heeft het Parlement deze wet geactualiseerd door er een reductiedoelstelling van 90 % tegen 2040 in op te nemen.​

Een delegatie van 15 Europarlementsleden, onder leiding van Lídia Pereira (EVP, Portugal), zal van 16 tot en met 20 november deelnemen aan de klimaatonderhandelingen.